wandelen met de doggie’s

Standaard

Elke dag zal ik een anekdote uit mijn leven vertellen.

vandaag zijn de honden en de wandeling met hen aan de beurt:

image

Brum, Benjamin en Belle

Vanmorgen wilde ik de honden dus uitlaten.

altijd weer een verassing hoeveel honden er buiten zijn.

maakte ik vroeger graag een praatje met iemand die de hond uitliet, tegenwoordig hoop ik niemand tegen te komen. En dat allemaal dankzij nieuw komer Benjamin

de chihuahua van 2,25 kilo die de heleboel opstelten zet zowel in huis als daar  buiten.

dus wij lopen naar buiten en ik zie het al…aan 2 kanten honden.

ik wacht maar tot ze voorbij lopen.

Anders breekt de hel los.

en dat allemaal omdat een inieminie hondje  dus schreeuwt als een buldozer als hij honden of mensen tegen komt😉

na vijf minuten is het rustig en ik merk al waarom: het regent!

yes beter kon ik het niet hebben😉

regen betekent niemand tegen komen en rustig kunnen lopen.

Vroeger betekende regen voor mij ook wachten tot de bui over is maar nu niet meer.

nu betekent regen rust😉

En dat betekent weer mijn hoofd leeg kunnen maken.

Heerlijk lopen door het bos. Een vogel tegen komen die net zo blij is met de regen als ik en lekker een badje neemt.

De honden vinden het wat minder maar dat neemt niet weg dat ze blij zijn met een rondje bos.

 

Zonder geblaf en zonder ook maar een mens tegen te komen.

Het is heerlijk om af en toe de eenzaamheid op te zoeken en te voelen.

Je losmaken van alles en even het gevoel te hebben helemaal alleen te zijn ( behalve de 3 doggies dan😉 ). Het lijkt wel een soort meditatie, een rust die over je heen komt. De stilte die je in je opneemt.

Tuurlijk is het ook fijn mensen te ontmoeten en sociaal bezig te zijn maar als je even bij wil tanken dan raad ik het iedereen aan, een moment voor jezelf.

1 advies neem dan geen chihuahua😀.

en daarmee sluit ik het vandaag af.

wens iedereen een fijne zondag.

en tot morgen.

Groetjes,

Astrilde